لینک کوتاه : https://fanaavaripress.ir/?p=25376
فناوری پرس، در حالی که جهان در میانهی آشوبها و هجمههای کینهتوزانه به دنبال فرو نشاندن حقیقت است، بار دیگر آسمان کربلا زیر سایهی حملات مشترک ظالمان، رنگ سرخ شهادت به خود گرفت.
در این لحظات دشوار که خون بیگناهان با غبار جنگ درآمیخته، کربلا نه تنها در برابر طوفان های دشمن نمیلرزد، بلکه با هر ضربهی شمشیر، جانی تازه میگیرد و شکوه ایستادگیاش را به رخ میکشد.
اما در میانهی این هجمهی پرخاشگرانه، حقیقتی فراتر از تحلیل ها، این خاک مقدس تپش میکند که کربلا هرگز تکراری نمیشود…
شاید سالها بگذرد، شاید حوادث تغییر کند اما عطش رفتن به سوی این آستان، هر بار با ولعی نو و چنان تازگی در جان زائران جاری میشود که گویی این نخستین بار است که در تشنهی دیدن این خورشید حقیقت هستیم.
این عشق نه یک عادت تکراری، بلکه یک نهضت بیپایان در خون ماست؛ عشقی که با هر بار دیدن، از نو زاده میشود و با هر بار رفتن، دوباره میمیرد تا در روحمان تجلی یابد…
اما آیا گمان بردهاند که با هجمهی آتش و خاک، این مسیر عشق را به بنبست خواهند کشاند؟ هرگز!
این زائران، نه تنها از ناملایمات راه برنمیگردند، بلکه با هر بار برخورد طوفانهای دشمن ریشه های پایداری شان در خاک کربلا عمیقتر میشود.
آنها آموختهاند که در برابر ظلم، ایستادگی کنند که تنها یک انتخاب نیست، بلکه بخشی از زیارت است.
هر بار که آتشی بر این خاک میبارد
در دل مردم، شعلهی مقاومت بیشتری زبانه میکشد؛ چرا که آنها میدانند که رسیدن به آستان اباعبدالله (ع) تنها با قدمهای آرام نیست بلکه، با قلبهایی که در برابر کینهتوزی، چون کوه استوار ایستادهاند…
این زائران با هر گام خود، به دشمن فریاد میزنند که ما نه از آتش شما میترسیم و نه از تلاطم شبهای تاریک؛ ما تشنهی حقیقتی هستیم که هیچ حملهای نمیتواند آن را خاموش کند؛
پس، هرچه بیشتر هجمه میآورید، ما با اشتیاقی دوچندان، به سویتان خواهیم آمد…
امسال؛ ماه محرم و در شور اربعین، که زمین زیر پای عاشقان پیادهروی عشق را به رقص درآورده است، جای خالی رهبر عظیمالشأنمان، همچون شکافی عمیق در قلب ما حس میشود.
او که در این مسیرهای پرپیچوخم، قطبنما و پیشوای جانهای مشتاق بود، اکنون در میان ما نیست تا این اربعین را با نگاه پرفیض خویش برایمان معنا کند…
اما با وجود این دوری جسمانی، حقیقت ایمان به ما میگوید که او در میان ما نیست بلکه در جایگاهی والاتر میهمان کریمی امام حسین (ع) است؛ در آن بهشتی که هرگز از تماشای میهمانان عاشق بینیاز نمیشود…
او اکنون در کنار مقدسی است که تمام عمر برایش جنگید و ایستاد؛ در کنار کسی که حقیقت شهادت را در خون نوشت.
ما از این فراق، نه با گریهی درمانده که با امید به دیدار او در ملکوت عشق، تسلی مییابیم.
خداوندمنان، این ملت صبور و این زائران پوینده را در برابر این فتنهها، استوار و پیروز گرداند و این شعلهی عشق و عطش را در دلهایمان تا ابدیت، فروزان و تابان نگاه دارد.
نویسنده: ندا نصیری
